Wartburgtreffen "Heimweh 2018" in Eisenach


                           
            De reiswagen naar Eisenach was dit jaar de Wartburg 1.3 van Edwin. Het is dit jaar 30 jaar geleden dat de Wartburg 1.3 op de markt kwam.
               Hier staan we bij een vm. grensovergang net buiten Bad Lauterberg waar we even op visite geweest waren bij geëmigreerde kennissen.

                               
          Vanaf donderdag worden deelnemers toegelaten op het terrein, nu nog plek zat maar op zaterdag stond het mudje vol. 420 Wartburgen op het terrein en nog zo'n 80 er buiten.

                               

               Alle modellen waren wel weer vertegenwoordigd.
                               

                                                                         

                               

                               

               Het was dit jaar wel bloedheet ik denk op het heetst in de middag dat het aardig richting 40 graden was.

                                                                          

                             

             Hier was het lekker weer voor om af te koelen maar het langs het terrein lopende riviertje de Werra was niet diep genoeg. Dus bleef deze speedboot van DDR makelij
             met de twee motorige en 100pk's toch maar in het snikhete AWE museum staan.

                            
     

            Deze Wartburg 311 ziet er voor een rallywagen erg onbeschadigd uit maar is wel leuk.    Hierboven het dashbord van een prototype welke ook op sommige posters
                                                                                                                                            te zien is.                       

                           

                                          Op zondag was de officiële afsluiting van het Wartburgtreffen "Heimweh" welke dit jaar het motto 30 jaar Wartburg 1.3 had.

                                                             

                                                                   Zo'n groot evenement organiseer je natuurlijk niet in je eentje, hierboven staat het voltallige team.

   


  Uiteraard gaat de afsluiting gepaard met een uitvoerige toespraak door voorzitter Enrico Martin. De traditionele groet was weer luidruchtig met de overgebleven deelnemers die minutenlang
  een serenade maakten met hun claxons en sirene.

                             

                                                                             
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         

 
                            Als de hitte 's middags op het hoogte punt was gingen we naar ons pension
                                                                                                                                            waar we heerlijk konden plonsen in hun zwembad.

                              

               Zondagmiddag/avond zorgde onze pensionhouder Bernd voor een bbq
samen met de familie met onder andere verukkelijke Thuringer braadworsten met een biertje
               (of iets anders) erbij,
                .

                                                                               
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       

                                   

                De terugweg hebben we gedeeltelijk via binnendoor wegen afgelegd om nog van het land te genieten.

                                                                                                 
                                                                                            Dat doet niemand me na bij een gangetje van zo'n 80 km/pu.

                               

                               

             

                                                                         
                                Edwin heeft me maandag weer thuis afgeleverd en is na een nacht slapen bij ons ook huiswaarts gegaan en maakt al weer plannen voor volgend jaar.....